| ๏๏ ลิงบ้า ๏๏'s profile[ :•: what's friend :•:]PhotosBlogLists |  Tools  Help |
[ :•: what's friend :•:]"อะไรที่เรียกว่าเพื่อน" และ "เพื่อนคืออะไร" คำถามที่ไม่สามารถตอบได้ด้วยกระดาษเพียงแผ่นเดียว |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
November 10 พอใจอยากอัพไม่ว่างเท่าไหร่หรอกนะ แต่มีความรู้สึกอยากอัพ... หึๆ สอบรับตรง ม.ขอนแก่น แบบว่ากุไม่มั่นใจเลย แต่ก้อนะให้กำลังใจตัวเองไว้ดีที่สุด 50:50 เลยล่ะเพราะว่า สิ้นเดือนนี้คะแนนความถนัดก็จะออกแล้ว... แต่ก่อนจะสิ้นมันก้อต้องผ่านวันครบรอบกุซะก่อน อีกไม่กี่วันกุก้อต้องแก่ขึ้นอีกปี... ผ่านสิ้นเดือนไป.. ถึงคราวนรก!!! ถ้าไม่ติดนะ (ไงล่ะ...แต่มันติดชัวร์ ฮ่าๆ) ก้อมีแผนสำรองไว้แล้วล่ะ...อืมม์ สำหรับเรื่องมหาลัยตอนนี้จะบอกว่า "ชิวๆ" ไม่เชิงหรอกนะ ไม่อยากซีเรียสกับมันมากนัก เดี๋ยวพาเราเป็นบ้าซะป่าวๆ เรื่องใจตอนนี้ก้อนะ... ถามได้ถามดี กุล่ะเบื่อ!!... กุไม่ได้ปกปิดอาการไรไว้แล้วนะเว้ย เออ!!... ข้อความนั้นที่ส่งมาให้ ตอนนี้มันดันจำขึ้นใจ แต่ก้อขอบคุณที่ได้บอกตรงๆ บอกในสิ่งที่ไม่มีใครเคยบอก อ๊ะ!! สำหรับตอนนี้ ชีวิตเด็กมอปลายเทอมสุดท้าย ของโรงเรียนชื่อดังแห่งในจังหวัดร้อยเอ็ดที่ใส่ชุด "เขียว-แสด" โอ้ว!! แบบว่ากุไปโรงเรียนแต่ละวัน ไปเพียงเพื่อเรียน "ภาษาอังกฤษ" ทั้งสองตัวเท่านั้นเองหรอว่ะเนี้ย พอไม่ได้เรียนที ก้อออกโรงเรียนสิวะ อยู่ไปเพื่อ?... เพื่อนเอ๋ย!! กุคิดถึงมึง...(ชาย) เค้าคิดถึงแก...(หญิง) ปล. เสื้อห้องกุมันแพงจังวะ?? แต่ก้อนะเพื่อความทรงจำของสุดท้ายของชีวิตมอปลาย กุยังไงก้อได้... October 23 ใกล้..ใกล้.. ใกล้เข้ามา.. วันนั้น.. วันที่รอคอย.. วันแห่งการจากลา.. จากลาเพื่อน.. จากลาน้องๆ.. จากลาอาจารย์.. จากลาโรงเรียน.. จากลาสังคมแห่งความสนุกสนาน.. การจากลาในครั้งนี้ไม่เหมือนในครั้งก่อนๆ
เพราะการจากลาในครั้งนี้ ทำให้เราต้องพบกับสังคมใหม่ ที่เราต้องสัมผัสเท่านั้น ไม่ใช่เพียงแค่ถามจากรุ่นพี่
เพราะการจากลาในครั้งนี้ มันอาจทำให้เรา เราซึ่งเป็นเพื่อนกันมาตลอด ได้แยกจากกันและไม่อาจรู้ได้ว่าจะกลับมาพบกันอีกในวันใด - เพื่อนที่เติบโตมาด้วยกัน - เพื่อนที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขมาด้วยกัน - เพื่อนที่เคยทะเลาะวิวาทชกต่อยกันมา - เพื่อนที่ช่วยเหลือเพื่อนในยามที่เพื่อนต้องการความช่วยเหลือ - เพื่อนที่เข้าใจกัน - เพื่อนที่ไม่สามารถเขียนอธิบายลงบนกระดาษได้ด้วยแผ่นหรือสองแผ่น ลองมองย้อนดูไปในอดีตและไล่มากลับมาจนถึงปัจจุบัน ดูสิ...เราเติบโตขึ้นจริงๆ
- ไม่ใช่เพราะอาหารที่หล่อเลี้ยงเรา - ไม่ใช่เพราะกาลเวลาที่คอยเพิ่มอายุให้กับอยู่ทุกวันๆ - ไม่ใช่เพราะประสบการณ์แต่ที่ได้พบเจอจนเพิ่มพูนขึ้นเรื่อยๆ แต่มันกลับเป็นความรัก...ความรักทำให้เราเติบโตขึ้น
- ความรักจากครอบครัว - ความรักจากญาติ - ความรักจากเพื่อน - ความรักจากคนรู้จักต่างๆ - ความรักจากแฟน - ความรักจากการผิดหวังในความรักครั้งก่อน สำหรับเรา... สำหรับก๊อกแล้ว...
ขอบคุณตั้ม มึงเป็นเพื่อนที่กุรักมากๆ ให้ตายสิวะ เหี้ยเอ้ย!! กุรักมึงวะ ขอบคุณอาย กลัวไม่รู้ตัวเอาเป็น "อิอ้วน" แล้วกัน ญาติอายุไล่เลี่ยกันคนเดียวของกรู ขอบคุณตุ้ม สำหรับทุกๆอย่างนะ ตุ้มทำให้เราตระหนักในเรื่องที่ก๊อกไม่ค่อยให้ความสนใจกับมันเท่าไหร่ ขอบคุณก่อ ช่วงเวลานั้นผ่านพ้นมาได้ก็เพราะแก ขอบคุณมากๆ ขอบคุณโอ๋ ที่คอยโทรมาชวนไปไหนมาไหนตลอดช่วงเวลาปิดเทอมที่ก๊อกอยู่ขอนแก่น ขอบคุณน้องสาวหลายๆคน น้องชมพู่ น้องนิ่ม น้องอาย ไล่แค่นี้นะ...แต่ทำไมไม่มีน้องชายบ้างวะเนี้ย?? ขอบคุณแก๊ง คอยจิ๊กงานคนอื่นมาให้กุลอกตลอด ...ฮ่าๆ ขอบคุณมด แอบมาช่วยงานศูนย์ข่าวฯตลอดเลย รอดตายได้เพราะแกแท้ๆ ขอบคุณจุ้ย เออ..จะขอบคุณมึงทำไมเนี้ย พากุเล่นแต่เกมส์ ถึงงั้นกุก็เล่นอยู่ดีละวะ!! ขอบคุณโต้ง ชีวิตสไตล์เดียวกันเลยเมิง ขอบคุณ... ขอบคุณเพื่อนๆทุกคน
ขอบคุณ... ขอบคุณพี่ๆทุกคน ขอบคุณ... ขอบคุณน้องๆทุกคน October 14 ผ่านไปหนึ่ง.. โอ้!! มันชั่งเป็นอะไรที่โล่งกายสบายใจเช่นนี้ แบบว่ากุจะได้นอนหลับสบายๆซักพักนึงก่อนที่ต้องเตรียมตัวสอบตรง "วิศวะ มอขอ" อีกที
ถึงแม้จะได้พัก 2-3 วันก็ยังดีกว่้าไม่ได้พักล่ะนะ ตอนนี้ก็ยังอยู่ขอนแก่นกว่าจะกลับก้อคงเป็นวันที่ 17 อ่า.. อยู่เล่นไปเรื่อยๆก่อน
แต่ที่จริงก้ออยู่คอยเป็นที่พักให้เพื่อนๆอะแหละ เดี๋ยวก็พากันมาสอบ "ความถนัดถาปัต" กันอีก ไม่รู้จะอัพบล็อคอะไรเหมือนกัน..
เพราะมันเต็มไปด้วยความดีใจ (ก๊ากๆ) ดีใจที่ผ่านสนามสอบแรกไปแล้ว แต่มันก็ยังเหลือให้กุลำบากใจ - -" ยังไงก็ยังวอนท์กำลังใจจากคนอื่นๆอยู่นะ จนกว่ามันจะติด "วิศวะทั่วไป มอขอ" อ่าแหละ ...พุ๊ดเดะ!! มั่นใจคักว่าจะติด เหอๆ ขอไม่เกินแอดกลาง
เพื่อนกุที่ร้อยเอ็ดก็นะ.. เหล้าอะ พักๆหน่อยก็ดี สอบแอดกลางเสร็จเราค่อยไปอัดกันให้เต็มที่ ช่วงนี้กินเข้าไปล้างสมองกันชัด
ก่อ.. เพื่อนสาวตัวดี คราวนี้ตาแกแล้วนะ ไปสอบถึงเหนือเชียว (อยากไปด้วยแหะ ยังไม่เคยเหยียบแผ่นดินเหนือเลยอะ) เพื่อนใหม่ "สีคิ้ว..โคราช" ตั้งใจกันด้วยเน้อ อย่าพากันเล่นแต่ไพ่หลาย มันสอบคณิตแต่ความน่าจะเป็นนา เอิ๊กๆ พูดถึงก่อแล้ว...
กว่าจะได้เจอแกก็คงเป็นซัมเมอร์ปีหน้าล่ะนะ อืมม์..อาจจะด้วยซ้ำ คิดถึงแกแย่เลยหว่า แต่หายๆไปบ้างก็ดี "เบื่อหน้าแก" โฮะๆ "ล้อเล่นนะ" ที่บอกให้เค้าตั้งใจไปสอบความถนัดแล้วเอาคะแนนไปฝากแกอะ รอให้คะแนนมันออกก่อนถึงจะบอกนะ - -" บอกตอนนี้ก็ 0 อ่าสิ ผลัดกันหล่ะ..คราวนี้แกไปเอาแพทย์มาฝากชั้นด้วยนะ เอิ๊กๆ เอาแพทย์ๆ เอิ๊กๆ PS. กุยังเหลืออีกสองสนามสอบเว้ย!! สู้ๆ ให้กำลังใจตัวเองก่อนเลย ฮ่าๆ!! ...อารมณ์ดีเว้ย!!
:: edit ::
อัพครั้งสุดท้ายที่ขอนแก่นก่อนกลับร้อยเอ็ดแล้วนะ แต่ไม่ใช่ท้ายที่สุดหรอก...เพราะว่า "ชั้นจะมาเรียนวิศวะ มอขอ อยู่" ฮ่าๆ
คงคิดถึงความทรงจำดีๆที่ได้อยู่ที่นี้แน่ๆเลยอ่า
ขอบคุณก่อ โอ๋ มีนมี่.. ที่คอยโทรมาชวนไปไหนมาไหนด้วยกัน สนุกมากๆเลยน๊า เอิ๊กๆ
- พิซซ่า.. โอ๋รีบกลับไปหน่อยนะ ก่อโรคจิตไปหน่อย มีนมี่ไว้ชดเชยสเต็ก เอิ๊กๆ
- ร้องเกะ (สนุก).. ตกลงเค้าไม่ได้ร้องเพลงของเค้าเลยแหะ ขนาดสามชั่วโมง เหอๆ
- นมมอ.. ได้ข่าวว่าตอนแรกจะทาน 12 ก้อน แต่ยังดีที่เหลือ 6 ก้อน ไม่งั้นไม่หมด
เอาเป็นว่าไว้เจอกันคราวหน้าแล้วกันนะ ขอบคุณมากๆ... รักพวกแกนะเพื่อนรัก October 09 ถึงเวลาแล้วสินะ..ไม่รู้เว้ย.. edit:: เครียดเว้ย!! จะวันที่ 14 แล้ว.. กุยังมานั่งเล่นหน้าตาเฉย September 29 ขอทีเถอะ..ทั้งๆที่มันใกล้จะสอบกุยังมีอารมณ์มานั่งเล่นเกมส์หน้าตาเฉย.. ตลอดเวลาที่ผ่านมาไม่รู้ว่าเพื่อนหลายคนคิดยังไงกับกุนะ แต่พอมาวันนี้กุลองหันกลับไปมองดูเรื่องราวในอดีต เกรงใจครอบครัวของกุ ขอบใจและขอบคุณสำหรับเรื่องราวที่ทำไปเป็นเพียงฉากหน้า เรื่องราวที่ทำให้กุมีวันๆนี้ แต่ลึกในใจ.. สุดท้ายกุจะมีเพื่อนที่จริงใจจริงจังต่อกุซักกี่คนกัน ตอนนี้กุคิดไม่ออกว่าเพื่อนที่ดีที่สุดของกุเหลือซักกี่คนกัน กลับกันกับคนที่กุรุ้จักได้ไม่นาน.. สุดท้ายสำหรับเพื่อนๆ.. กุอยากบอกว่า สิ่งที่สำคัญที่สุดของกุก็คือ เพื่อน!! คือสิ่งที่กุมองว่าเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ในชีวิตของคนเรา แต่คนเราจะมีซักกี่คนที่ได้เพื่อน |
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
